Leczenie żywieniowe

"Akademia naŻywieniu" - Rodzaje dostępów i sprzęt w żywieniu dojelitowym

Jaki rodzaj dostępu i sprzęt stosuje się w żywieniu dojelitowym i od czego zależy jego wybór?

PEG, pompa, podaż grawitacyjna czy zgłębnik to słowa, które w pierwszej chwili mogą nie być zrozumiałe, ale warto je poznać i zrozumieć, szczególnie że używają ich na co dzień nie tylko lekarze czy pielęgniarki, ale też sami pacjenci i ich opiekunowie. Dlatego w tym tekście znajdziesz nie tylko informacje o tym, jakiego rodzaju dostępy i sprzęt występuje w żywieniu dojelitowym i od czego zależy ich wybór, ale też poznasz podstawowe sformułowania i skróty. To zaczynamy.

Po podjęciu decyzji o rozpoczęciu żywienia dojelitowego, kolejnym krokiem jest wybór odpowiedniego dostępu do przewodu pokarmowego. Zależy on od kilku czynników, m.in. planowanego czasu żywienia (czy krótko- czy długotrwałe), miejsca, do którego będziemy podawać dietę (żołądek, jelito, w tym jego konkretna część) oraz trybu życia.

Dieta może być dostarczana poprzez jeden z następujących zgłębników do żywienia:

- zgłębnik nosowo-żołądkowy (NG);

- zgłębnik nosowo-jelitowy (NJ);

- gastrostomia, czyli dostęp zakładany bezpośrednio do żołądka, np. przezskórna gastrostomia endoskopowa (PEG);

- jejunostomia, czyli dostęp zakładany bezpośrednio do jelita przez powłoki brzuszne, np. zakładana operacyjnie (JEJ) lub przezskórna endoskopowa jejunostomia z łącznikiem, czyli zakładana podczas endoskopii (PEG-J).

 

Zespół specjalistów z poradni żywieniowej doradzi, jaki rodzaj zgłębnika jest dla Ciebie najlepszy. Podstawowe zasady są takie:

- Jeżeli żywienie dojelitowe będzie prowadzone przez krótki czas (od czterech do sześciu tygodni) zwykle zakłada się zgłębnik nosowo-żołądkowy lub nosowo-jelitowy. Jego wprowadzenie nie wymaga operacji, ale są bardziej widoczne (mała rurka umieszczona w nozdrzu).

- Natomiast jeżeli wiemy, że ten sposób podaży pokarmów będzie stosowany przez dłuższy czas, rekomendowane jest założenie od razu gastrostomii lub jejunostomii. Wykonuje się to zwykle poprzez endoskopię lub w trakcie operacji (zwykle przy okazji operacji wykonywanej z powodu choroby podstawowej).

 

W prosty sposób można to przedstawić tak:

 
Jedną z kolejnych decyzji jest sposób podaży żywienia, który można dostosować także do stylu życia. Zespół lekarsko-pielęgniarski może zaproponować którąś z następujących metod:
  • Żywienie ciągłe – pokarm jest podawany powoli, stopniowo przez wiele godzin przy użyciu pompy lub zestawu do grawitacji. Można je stosować zarówno w ciągu dnia, w nocy, jak i przez dzień i noc;
  • Żywienie typu bolus – pokarm jest podawany w mniejszych porcjach (np. 200 ml) stopniowo, kilka razy w ciągu dnia przy użyciu strzykawki;
  • Żywienie naprzemienne – to połączenie obu powyższych sposobów żywienia, który wybiera się w zależności od potrzeb. To metoda pozwalająca zachować większą swobodę i elastyczność.

 

Sprzęt, diety i akcesoria stosowane do żywienia są dobierane przez lekarza w szpitalu lub zespół lekarsko-pielęgniarski w poradni żywieniowej (gdy pacjent wraca do domu). Do wyboru jest wiele różnych opcji. W przypadku korzystania z opieki żywieniowej w domu, która jest finansowana ze środków NFZ, całe wyposażenie wykorzystywane w tym celu jest kompletowane przez poradnię żywieniową (np. pompa żywieniowa – jeżeli jest takie wskazanie, diety, strzykawki do podaży, opatrunki i środki dezynfekujące itp.). 


Więcej o żywieniu dojelitowym w warunkach domowych dowiesz się tutaj: http://nazywieniu.pl/artykuly/34,leczenie-zywieniowe/35,dojelitowe/quot-akademia-nazywieniu-quot-wprowadzenie-do-zywienia-dojelitowego,122.html.

 
 
 

MAPA UŻYTKOWNIKÓW

Szukaj według

KALENDARIUM WYDARZEŃ

Więcej

północ-południe na żywieniu w sieci

Realizatorzy projektu

Apetyt Na Życie żyć z POMPĄ

Partner projektu

Dzieci Żywione Inaczej

Projekt współfinansowany ze środków

Pożytek